Ogólne wymagania dotyczące spawania elektrodami, drutem spawalniczym i topnikami 

I. Przechowywanie i użytkowanie elektrod spawalniczych

1. Przechowywanie elektrod

① Wszystkie typy elektrod spawalniczych należy przechowywać oddzielnie, oddzielnie według marki, aby uniknąć pomieszania.
② Elektrody należy przechowywać w stosunkowo suchym magazynie. Zaleca się utrzymywanie temperatury w pomieszczeniu powyżej 10℃ i wilgotności względnej poniżej 60%.
③ Podczas przechowywania wszystkie typy elektrod należy przechowywać w odległości co najmniej 300 mm od podłogi i co najmniej 300 mm od ścian, aby uniknąć zawilgocenia.
④ Podczas transportu i przechowywania elektrod należy obchodzić się z nimi ostrożnie, unikając uszkodzenia powłoki. Nie zaleca się układania elektrod zbyt wysoko, aby uniknąć uszkodzenia powłoki pod wpływem ciśnienia.

2. Nawilżanie elektrod

Zawilgocenie elektrod wpływa na proces spawania i jakość złącza spawanego, np. prowadzi do wzmożonych odprysków metalu, niestabilności łuku spawalniczego, załamań łuku, podcięć, trudności w usuwaniu żużla i innych wad. W niektórych przypadkach może to prowadzić do powstawania pęknięć i porów spawalniczych.
Elektrody niskowodorowe są szczególnie wrażliwe na wilgoć. Wraz ze wzrostem zawartości wilgoci w powłoce wzrasta zawartość wodoru w osadzanym metalu, wzrasta prawdopodobieństwo powstawania pęknięć i porów, a właściwości mechaniczne spawanego metalu maleją.
Dlatego elektrody, dla których w instrukcji wskazano konieczność kalcynacji przed użyciem, należy poddać ponownej kalcynacji zgodnie z ustalonymi wymaganiami. Elektrody, dla których w instrukcji nie wskazano obowiązkowej kalcynacji przed użyciem, można zazwyczaj zastosować bezpośrednio po otwarciu opakowania. Jeśli jednak są mocno zawilgocone, przed użyciem należy je ponownie wypalić.
Metoda określania konieczności ponownej kalcynacji elektrod:
Prosty sposób: weź kilka elektrod i umieść je poziomo pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym obu dłoni, lekko potrząśnij. Jeśli elektroda jest sucha, usłyszysz metaliczny dźwięk; jeśli elektroda jest mokra, dźwięk będzie tępy.

3. Ponowna kalcynacja elektrod

① Konieczne jest wielokrotne kalcynowanie elektrod, ponieważ od momentu produkcji do momentu użytkowania upływa dużo czasu, a powłoka może w różnym stopniu wchłaniać wilgoć. Aby zapewnić jakość spawania, należy ściśle kontrolować zawartość wilgoci w powłoce elektrody.
Wymagania dotyczące zawartości wilgoci są różne dla różnych typów elektrod. Dla elektrod z powłokami tytanowymi, tytanowo-wapniowymi, ilmenitowymi i tlenkami żelaza optymalna zawartość wilgoci w powłoce wynosi 1–2%. Zbyt niska zawartość wilgoci może prowadzić do powstawania porów spawalniczych.
W przypadku elektrod o niskiej zawartości wodoru zawartość wilgoci w powłoce powinna być jak najniższa. Temperatura kalcynacji nie powinna być jednak zbyt wysoka, a czas kalcynacji nie powinien być zbyt długi. W przeciwnym razie pierwiastki stopowe w powłoce mogą się utlenić, powłoka może pęknąć lub odkleić się, co doprowadzi do pogorszenia jakości spoiny. Kalcynację elektrod należy przeprowadzić ściśle według wymagań instrukcji.
② Do kalcynacji elektrod należy zastosować automatyczną suszarkę z systemem usuwania wilgoci i kontroli temperatury. Należy regularnie sprawdzać dokładność i niezawodność systemu kontroli temperatury piekarnika.
③ Nie umieszczaj zbyt wielu elektrod zbyt ciasno w piecu, aby uniknąć nierównomiernego rozkładu temperatury i zapewnić skuteczne suszenie.
④ Kalcynować należy tylko tyle elektrod, ile potrzeba dziennie. Nie zaleca się wielokrotnego kalcynowania tych samych elektrod. W przeciwnym razie powłoka może zostać uszkodzona, co negatywnie wpłynie na jakość spoiny.
⑤ Już kalcynowane elektrody łatwo wchłaniają wilgoć w kontakcie z powietrzem. Jest to szczególnie prawdziwe w warunkach dużej wilgotności. Elektrody niskowodorowe wystawione na działanie powietrza o dużej wilgotności przez czas dłuższy niż 4 godziny mogą spowodować przekroczenie dopuszczalnej zawartości wilgoci w powłoce.
Dlatego zaleca się przechowywanie elektrod kalcynowanych w suszarce w temperaturze 50–100℃. Optymalnie jest zapewnić spawaczowi ilość elektrod potrzebną na około połowę zmiany roboczej. Podczas użytkowania należy również przestrzegać środków ochrony przed wilgocią.

4. Utylizacja elektrod

① Jeżeli po otwarciu opakowania stwierdzi się masywne złuszczanie się powłoki elektrody, duże obszary rdzy na metalowym pręcie po usunięciu powłoki, a także pojawienie się porów, pęknięć i innych defektów po spawaniu, elektrody te należy wyrzucić.
② Elektrody wykazujące poważne oznaki uszkodzenia, takie jak pleśń na powłoce, złuszczanie się powłoki, silne pękanie powłoki lub znaczne sklejenie powłoki, należy wyrzucić.

II. Przechowywanie i użytkowanie drutu spawalniczego

1. Przechowywanie drutu spawalniczego

① Przy zachowaniu zalecanych warunków przechowywania drut spawalniczy w oryginalnym, nieotwieranym opakowaniu może zachować jakość fabryczną przez co najmniej 12 miesięcy. Rzeczywisty okres trwałości zależy od warunków środowiskowych (temperatura, wilgotność itp.).
Zalecane warunki przechowywania w magazynie: temperatura pokojowa 10–40℃, maksymalna wilgotność względna powietrza – 60%.
② Drut spawalniczy należy przechowywać w suchym, dobrze wentylowanym magazynie. Składowanie na zewnątrz oraz w pomieszczeniach ze szkodliwymi gazami i agresywnymi mediami (np. SO₂) jest zabronione. Pomieszczenia należy utrzymywać w czystości.
Podczas przechowywania przewodu nie należy kłaść bezpośrednio na podłodze. Zaleca się składowanie na stojakach lub paletach znajdujących się w odległości co najmniej 250 mm od podłogi i ścian, zapewniających dobrą cyrkulację powietrza i zapobiegających zawilgoceniu.
③ Ponieważ drut spawalniczy jest używany w różnych procesach spawania i do różnych rodzajów stali, kształt szpul i metody pakowania mogą się znacznie różnić. W zależności od rodzaju urządzenia nawojowego, szpule mogą mieć postać dysków, cewek lub bębnów.
Podczas transportu należy unikać nieostrożnego obchodzenia się z opakowaniami i upuszczania ich, aby zapobiec ich uszkodzeniu. Jeżeli opakowanie jest uszkodzone, drut spawalniczy może wchłonąć wilgoć i zardzewieć.
W przypadku drutu w kręgach należy zapobiec deformacji ramy, w przeciwnym razie nie będzie możliwe zainstalowanie jej w podajniku drutu.

3. Zastosowanie drutu spawalniczego

① Po otwarciu opakowania drut spawalniczy należy zużyć w ciągu 2 dni.
② Po otwarciu opakowania należy zapobiec tworzeniu się kondensatu na powierzchni drutu, a także zanieczyszczeniu rdzą, olejem, substancjami tłuszczowymi i innymi związkami węglowodorowymi. Powierzchnia drutu musi pozostać czysta i sucha.
③ Jeśli drut nie został całkowicie zużyty i pozostaje w podajniku drutu przez noc, należy przykryć podajnik (lub szpulę) plandeką, folią lub innym materiałem ochronnym, aby ograniczyć kontakt z wilgocią z powietrza.
④ Jeżeli drut spawalniczy nie będzie używany dłużej niż 3 dni, należy go wyjąć z podajnika, zapakować z powrotem do oryginalnego opakowania, zapieczętować i przechowywać w magazynie zapewniającym odpowiednie warunki przechowywania.

III. Przechowywanie i stosowanie topników spawalniczych

① Topnik należy przechowywać w suchym magazynie. Wnikanie wilgoci może niekorzystnie wpływać na jakość spawania. Podczas transportu i obsługi należy zachować ostrożność, aby uniknąć uszkodzenia opakowania.
② Przed użyciem topnik należy wypalić zgodnie z parametrami podanymi w instrukcji.
Topnik topiony jest zwykle kalcynowany w temperaturze 250-300 ℃ przez 2 godziny.
Spiekany topnik jest zwykle kalcynowany w temperaturze 300-400℃ przez 2 godziny.
Podczas suszenia topnik powinien być równomiernie rozłożony na blasze, grubość warstwy nie powinna przekraczać 5 cm.
③ Przed spawaniem należy usunąć rdzę, olej, wilgoć i inne zanieczyszczenia z powierzchni złącza spawanego.
④ W przypadku stosowania topnika regenerowanego należy usunąć żużel, drobne cząstki i inne zanieczyszczenia, a następnie dokładnie wymieszać go z nowym topnikiem przed ponownym użyciem.
⑤ W przypadku korzystania ze źródła prądu stałego polaryzacja prądu stałego jest zwykle odwrócona, co oznacza, że ​​drut spawalniczy jest podłączony do bieguna dodatniego.
⑥ Ponowna kalcynacja topnika.
W zależności od zasadowości topnika, zastosowania i innych czynników temperatura ponownej kalcynacji może się różnić.
Podczas spawania konstrukcji krytycznych ze stali o dużej wytrzymałości topnik kalcynowany należy przechowywać w szafce termostatycznej w temperaturze 120–150℃ i wykorzystywać w miarę potrzeb, a czas przechowywania po kalcynacji powinien być ograniczony (zwykle 4 godziny). Topnik, który przekracza określony czas przechowywania, należy przed użyciem ponownie wypalić.